در افراد دیابتی، قند خون بالا باعث کاهش عملکرد سیستم ایمنی، آسیب به رگ‌های خونی و کاهش حس پا می‌شود. به همین دلیل، بدن سخت‌تر با عفونت مبارزه می‌کند و روند ترمیم زخم کندتر می‌شود.

با کنترل دقیق قند خون، معاینه روزانه پاها، پوشیدن کفش مناسب و پرهیز از راه رفتن با پای برهنه می‌توان از ایجاد زخم‌های دیابتی جلوگیری کرد. همچنین مرطوب نگه داشتن پوست پا (بدون چرب کردن بین انگشت‌ها) و کوتاه کردن ناخن‌ها به‌صورت صحیح بسیار مهم است.

درمان شامل تمیز کردن زخم، برداشتن بافت مرده (دبریدمان)، استفاده از پانسمان‌های تخصصی، کنترل قند خون و در صورت نیاز مصرف آنتی‌بیوتیک است. در موارد شدید ممکن است نیاز به درمان‌های پیشرفته‌تر مانند اکسیژن‌درمانی یا مراجعه به کلینیک تخصصی زخم باشد.

اگر زخم دچار ترشح چرکی، بدبو، تغییر رنگ پوست، تب یا سیاه شدن ناحیه اطراف شود، نشان‌دهنده‌ی عفونت شدید یا نکروز است. این حالت‌ها بسیار خطرناک هستند و باید فوراً به پزشک یا کلینیک تخصصی مراجعه شود.